صنایع فلزی و آبکاری

در صنایع فلزی و آبکاری، کیفیت سطح پیش از پوشش اهمیت اساسی دارد. چربی، اکسید، زنگ و رسوبات سطحی باید با فرآیند متناسب حذف شوند و انتخاب روش تمیزکاری به جنس فلز پایه، نوع آلودگی و پوشش بعدی بستگی دارد. اسید کلریدریک و اسید سولفوریک در برخی عملیات اسیدشویی، اسید فسفریک یا نیتریک در کاربردهای مشخص آماده‌سازی یا اصلاح سطح و سود در شست‌وشوی قلیایی و تنظیم pH کاربرد دارند؛ اما دما، غلظت و زمان تماس باید برای سیستم واقعی تعیین شود. حمام‌های آبکاری نیز نیازمند کنترل ترکیب، آلودگی، pH و اجزای محلول هستند. سولفات مس می‌تواند در برخی سیستم‌های آبکاری مس نقش ماده منبع یون مس داشته باشد، ولی گرید، خلوص و ناخالصی‌های آن باید با Specification حمام هماهنگ باشد. وجود یک ماده در سبد تأمین به معنی مناسب بودن خودکار آن برای یک حمام خاص نیست. پساب صنایع فلزی می‌تواند حاوی فلزات، اسید/باز و مواد فرآیندی باشد. EPA برای آبکاری و Metal Finishing چارچوب‌های جداگانه کنترل پساب دارد. در تصفیه، تنظیم pH، رسوب‌دهی، انعقاد/لخته‌سازی و جداسازی لجن ممکن است استفاده شود، اما طراحی باید بر اساس فلزات و ترکیب واقعی جریان انجام شود. در سبد آفتاب شیمی، اسید کلریدریک، سولفوریک، فسفریک و نیتریک، سود، سولفات مس و مواد تصفیه پساب مانند آهک، PAC، کلرید فریک و پلی‌الکترولیت با بخش‌هایی از این حوزه مرتبط‌اند. انتخاب نهایی باید با متریال، دستور فرآیند و Specification فنی خط سازگار باشد.